Frenuloplastyka (plastyka / elongacja krótkiego wędzidełka)
Skuteczne i bezpieczne rozwiązanie problemu krótkiego wędzidełka
Krótkie wędzidełko prącia to stan, w którym fałd skóry łączący dolną część żołędzi z napletkiem jest zbyt krótki lub napięty.
Wędzidełko pełni ważną funkcję, ponieważ umożliwia swobodne odciąganie napletka i współuczestniczy w mechanizmie erekcji.
Jeśli wędzidełko jest zbyt krótkie - podczas wzwodu dochodzi do nadmiernego napięcia tkanek, co może powodować dyskomfort, ból, a nawet pęknięcia i krwawienie.
Krótkie wędzidełko może występować od urodzenia lub rozwinąć się wtórnie w wyniku stanów zapalnych, urazów czy współistniejącej stulejki (więcej o stulejce i zabiegu obrzezania przeczytasz tutaj: kliknij).

Jakie objawy daje krótkie wędzidełko?
Pacjenci, których dotyczy problem zbyt krótkiego wędzidełka, zgłaszają najczęściej podobne objawy:
- ból lub uczucie ciągnięcia podczas erekcji,
- dyskomfort w trakcie stosunku / masturbacji,
- trudności z pełnym odciągnięciem napletka,
- pękanie wędzidełka i krwawienie pod żołędzią
U części mężczyzn krótkie wędzidełko może sprzyjać przedwczesnemu wytryskowi.
Wynika to między innymi z faktu, że wędzidełko jest bardzo silnie unerwione i nadmierne napięcie może zwiększać wrażliwość tej okolicy.
Czy krótkie wędzidełko wpływa na czucie?
Wędzidełko jest jedną z bardziej wrażliwych stref prącia. Samo jego skrócenie nie zmniejsza czucia, a wręcz przeciwnie — może powodować większą wrażliwość.
To jeden z powodów, dla których niektórzy pacjenci zgłaszają trudności z kontrolą wytrysku.
Warto podkreślić, że prawidłowo przeprowadzony zabieg korekcyjny krótkiego wędzidełka nie powinien powodować zmiany/utraty doznań seksualnych.

Jakie są przyczyny krótkiego wędzidełka?
Najczęściej jest to wada wrodzona — mężczyzna rodzi się z krótszym niż przeciętnie wędzidełkiem.
Niemniej, krótkie wędzidełko może pojawić się również w późniejszym okresie (wada nabyta). Wówczas, najczęściej przyczynami powstania krótkiego wędzidełka są:
- przewlekłe stany zapalne żołędzi (balanitis) lub napletka (balanoposthitis),
- przebyte infekcje przenoszone drogą płciową,
- urazy i mikropęknięcia, których gojenie się powoduje zbliznowacenia,
- współistniejąca i nieleczona stulejka, która zwiększa napięcie wędzidełka.
Nawracające pęknięcia prowadzą do powstawania blizn, a blizny dodatkowo skracają, pogrubiają i usztywniają tkankę.
Jak rozpoznaje się krótkie wędzidełko?
Do przeprowadzenia prawidłowego rozpoznania wystarczy wywiad medyczny oraz badanie fizykalne, które przeprowadza się na jednej wizycie.
Podczas konsultacji, lekarz urolog-androlog ocenia:
- długość i napięcie wędzidełka,
- możliwość swobodnego odciągnięcia napletka,
- obecność blizn lub pęknięć,
- ewentualne występowanie stulejki.
Do postawienia właściwej diagnozy nie są potrzebne inne (dodatkowe) badania.
Czym różni się krótkie wędzidełko od stulejki?
Krótkie wędzidełko i stulejka to dwa różne schorzenia, choć mogą występować jednoczasowo.
Stulejka polega na braku możliwości lub trudności w odciągnięciu napletka z powodu jego zwężenia, natomiast krótkie wędzidełko dotyczy wyłącznie napięcia fałdu skóry pod żołędzią.
Prawidłowe rozpoznanie jest bardzo istotne, ponieważ leczenie tych stanów może się różnić.
Czy krótkie wędzidełko można leczyć zachowawczo?
Tak. Wyjątkowo - w łagodnych przypadkach - możliwe jest postępowanie zachowawcze. Obejmuje ono delikatne ćwiczenia rozciągające okolicę na prąciu oraz krótkotrwałe stosowanie miejscowe preparatów sterydowych, które poprawiają elastyczność skóry.
Takie postępowanie powinno odbywać się wyłącznie pod kontrolą lekarza urologa-androloga.
Jakiekolwiek samodzielne próby intensywnego rozciągania mogą doprowadzić do pęknięcia wędzidełka.
W praktyce klinicznej, leczenie zachowawcze skuteczne jest głównie w niewielkich skróceniach wędzidełka. Standardem jest leczenie chirurgiczne, czyli plastyka krótkiego wędzidełka - zwaną również frenuloplastyką - lub jego częściowe wycięcie (frenulektomia).
Inną nazwą tego zabiegu jest elongacja krótkiego wędzidełka, czyli jego wydłużenie tak, by nie sprawiało dyskomfortu i dolegliwości.
Na czym polega zabieg plastyki krótkiego wędzidełka?
Plastyka krótkiego wędzidełka (frenuloplastyka) jest to procedura wykonywana w trybie ambulatoryjnym, w znieczuleniu miejscowym.
Zabieg polega na precyzyjnym nacięciu i wydłużeniu wędzidełka lub usunięciu skróconej tkanki, a następnie odpowiednim zszyciu skóry (szwami szybkowchłanialnymi).
Zabieg trwa zwykle kilkanaście do kilkudziesięciu minut i tego samego dnia pacjent wraca do domu.
Pełna regeneracja tkanek może zająć 4–6 tygodni.
W tym czasie należy unikać aktywności seksualnej i długotrwałego moczenia okolicy operowanej, aby nie doprowadzić do rozejścia się rany.

Techniki i najczęściej popełniane błędy w zabiegu elongacji krótkiego wędzidełka
Nie ma większego znaczenia, czy wydłużenie krótkiego wędzidełka zostanie wykonane skalpelem, nożyczkami, czy laserem – każdy sposób jest dobry, jeśli przyniesie oczekiwany efekt.
Ważniejsze, niż narzędzie wykorzystane do elongacji jest doświadczenie operatora wykonującego zabieg. Przy bezkrwawych zabiegach lub dobrze skoagulowanej ranie możliwe jest częściowe lub całkowite odstąpienie od szycia rany, ale obecność szwów zwiększa pewność szybkiego wygojenia i zmniejsza ryzyko podkrwawienia z rany po zabiegu.
Najczęstsze błędy popełniane przy plastyce krótkiego wędzidełka, które zauważamy u pacjentów poszukujących możliwości korekty po wcześniejszym leczeniu, obejmują przede wszystkim:
- zbyt płytkie nacięcie wędzidełka - jest ono dłuższe niż przed zabiegiem, ale wciąż może dawać dolegliwości;
- zbyt głębokie nacięcie wędzidełka, które powoduje zwężenie w okolicy rowka zażołędnego, co może z kolei zaburzać ukrwienie żołędzi lub - w skrajnych sytuacjach - może uszkodzić ciało gąbczaste i cewkę moczową;
- pozostawienie resztek wędzidełka na żołędzi lub napletku, co skutkuje powstaniem fałdów lub "kikucików" skórnych w linii wydłużonego wędzidełka.
Pacjent powinien być świadomy, że estetyka wykonania frenuloplastyki świadczy o dbałości chirurga nie tylko o efekt funkcjonalny, ale również o jak najlepszy efekt kosmetyczny (wizualny).

Co zrobić, jeśli wędzidełko pęknie?
Pęknięcie krótkiego wędzidełka może być bolesne i obficie krwawić, ponieważ jest ono dobrze unaczynione.
W takiej sytuacji, powinieneś zastosować poniższe postępowanie:
- oczyścić miejsce wodą, łagodnym środkiem myjącym oraz antyseptykiem odkażającym ranę,
- ucisnąć miejsce krwawienia czystym gazikiem odpowiednio długo,
- unikać współżycia do czasu zagojenia,
- zgłosić się do lekarza urologa / urologa-androloga, szczególnie jeśli rana nie goi się prawidłowo lub pojawiają się objawy infekcji.
Nawracające pęknięcia są wskazaniem do leczenia chirurgicznego.
Krótkie wędzidełko - kiedy warto zgłosić się do urologa?
Dolegliwości związane z krótkim wędzidełkiem bywają bagatelizowane. Wielu mężczyzn przez lata przyzwyczaja się do dyskomfortu, unika rozmowy o problemie lub traktuje ból podczas erekcji jako „normę”. Tymczasem przewlekłe napięcie, nawracające pęknięcia czy trudności w życiu seksualnym nie są czymś, z czym trzeba się pogodzić.
Jeśli odczuwasz ból podczas wzwodu, masz trudność z pełnym odciągnięciem napletka, dochodzi do krwawień albo problem wpływa na Twoją pewność siebie i relację z partnerką lub partnerem — warto skonsultować się z urologiem.
W większości przypadków rozwiązanie jest proste, bezpieczne i skuteczne.
Nie musisz żyć z bólem ani dyskomfortem. Jeśli problem dotyczy również Ciebie – zgłoś się na konsultację z lekarzem urologiem – andrologiem, który specjalizuje się w chirurgii męskich narządów płciowych.