Prącie pogrążone – leczenie zachowawcze i chirurgiczne

Prącie pogrążone

Diagnostyka, leczenie zachowawcze oraz chirurgiczne

Prącie pogrążone (ang. buried penis, concealed penis) to stan, w którym anatomicznie prawidłowej wielkości i budowy penis jest częściowo lub całkowicie ukryty w otaczających tkankach.

Problem nie dotyczy długości samego prącia, lecz jego ekspozycji, która może być ograniczona przez tkankę tłuszczową, obrzęk, blizny lub nieprawidłowe połączenia skórne.

Prącie pogrążone może występować od urodzenia lub pojawić się w późniejszym okresie życia i prowadzić do istotnych problemów funkcjonalnych, higienicznych i psychoseksualnych.

Czym jest prącie pogrążone?

W prąciu pogrążonym penis ma prawidłowy rozmiar i strukturę, ale jest „schowany” w tkankach otaczających. Do najczęstszych struktur, które mogą maskować prącie, należą:

• tkanka tłuszczowa dolnej części brzucha,
• tkanka tłuszczowa okolicy łonowej (mons pubis),
• tkanki moszny,
• tkanki górnej części ud,
• nieprawidłowe przyczepy skóry prącia.

Stan ten może dotyczyć mężczyzn w każdym wieku, choć najczęściej rozpoznaje się go u niemowląt (wrodzone) i dorosłych ze znaczną otyłością.

U wielu z nich wygląd prącia poprawia się samoistnie wraz z rozwojem. U dorosłych prącie pogrążone ma zwykle charakter wtórny (nabyty) - np. w przebiegu otyłości lub po zabiegach chirurgicznych.

Jakie są przyczyny pojawienia się tzw. prącia pogrążonego?

Do najczęstszych przyczyn należą:

• wrodzone różnice anatomiczne, w których skóra u podstawy prącia przyczepia się w sposób powodujący jego „zawijanie się” do środka,
• otyłość III stopnia (BMI > 40) – nadmiar tkanki tłuszczowej w obrębie brzucha i narządów płciowych,
• obrzęk limfatyczny narządów płciowych, prowadzący do znacznego powiększenia moszny i okolicy prącia,
• powikłania po obrzezaniu (zwłaszcza gdy usunięto zbyt dużo lub zbyt mało napletka),
• przewlekłe stany zapalne i bliznowacenie tkanek,
• stan po iniekcji wypełniaczy do prącia: profesjonalnych (kwas hialuronowy, itp.) lub samodzielnych (np. parafina, oliwka, kremy, silikon techniczny, itp.)
• choroby dermatologiczne (np. liszaj twardzinowy, powikłania skórne cukrzycy, itd.).

Jakie są objawy i możliwe powikłania związane z tzw. prąciem pogrążonym?

Samo prącie pogrążone nie zawsze powoduje dolegliwości, jednak u części pacjentów prowadzi do poważnych problemów klinicznych, takich jak:

• trudności w oddawaniu moczu (rozpryskiwanie strumienia, zaleganie moczu),
• trudność z oddawaniem moczu w pozycji stojącej,
• problemy z utrzymaniem higieny,
• nawracające zakażenia skóry i dróg moczowych,
• ból, podrażnienie lub dyskomfort podczas erekcji,
• trudności lub niemożność współżycia seksualnego.

Nie bez znaczenia są również konsekwencje psychiczne, w tym obniżona samoocena, lęk, depresja i unikanie kontaktów intymnych.

Nasilenie objawów jest indywidualne i nie zawsze koreluje z wyglądem zewnętrznym.

Jak wygląda diagnozowanie prącia pogrążonego?

Rozpoznanie prącia pogrążonego w większości przypadków opiera się na szczegółowym wywiadzie medycznym oraz dokładnym badaniu fizykalnym przez lekarza urologa-androloga.

W trakcie wizyty lekarskiej, androlog-urolog ocenia ponadto rzeczywistą długość prącia, ocenia ilość i rozmieszczenie tkanki tłuszczowej, a także stan skóry i umiejscowienie ewentualnych blizn.

Celem diagnostyki jest potwierdzenie rozpoznania, ocena przyczyny problemu, wykluczenie innych schorzeń (np. skrzywienie prącia lub zmiany pourazowe) oraz – ostatecznie - kwalifikacja do odpowiedniego leczenia (zachowawczego lub operacyjnego).

Jakie są metody leczenia prącia pogrążonego?

Leczenie tzw. prącia pogrążonego zależy od przyczyny, a także stopnia nasilenia problemu.

W przypadku tzw. prącia pogrążonego – w pierwszej kolejności stosujemy leczenie zachowawcze. Alternatywą jest leczenie chirurgiczne, o ile nie istnieją do niego przejściowe lub bezwzględne przeciwwskazania.

Leczenie zachowawcze

W wybranych przypadkach stosuje się:

• leczenie infekcji (np. antybiotyki doustne i miejscowe),
• redukcję masy ciała i wsparcie dietetyczne,
• leczenie chorób współistniejących,
• wsparcie psychologiczne w przypadku obniżonego nastroju lub zaburzeń seksualnych.

U części pacjentów redukcja masy ciała może całkowicie lub częściowo poprawić ekspozycję prącia, a także zmniejszyć ryzyko powikłań leczenia operacyjnego.

Leczenie chirurgiczne

W przypadkach zaawansowanych lub gdy leczenie zachowawcze jest nieskuteczne, rozważa się leczenie operacyjne.

Zakres zabiegu dobierany jest indywidualnie i może obejmować:

• usunięcie blizn i tkanek włóknistych,
• uwolnienie prącia z otaczających tkanek,
• ponowne, prawidłowe umocowanie prącia,
• usunięcie nadmiaru tkanki tłuszczowej (liposukcja),
• plastyki powłok brzusznych (panniculektomia, abdominoplastyka),
• usunięcie poduszki tłuszczowej nadłonowej,
• przeszczepy skóry w przypadku jej niedoboru,
• korektę wcześniejszego obrzezania.

Celem leczenia chirurgicznego nie jest powiększenie prącia, lecz odsłonięcie jego rzeczywistej długości i poprawa funkcji.

Jakie są efekty leczenia tzw. prącia pogrążonego?

Po leczeniu wielu pacjentów obserwuje pozytywną zmianę polegającą głównie na:

• poprawie widocznej długości prącia w spoczynku,
• ułatwieniu oddawania moczu,
• poprawie komfortu erekcji,
• poprawie funkcjonowania seksualnego,
• istotnemu polepszeniu jakości życia.

Niemniej pamiętaj, że ostateczny efekt leczenia zawsze zależy od wyjściowego stanu anatomicznego oraz indywidualnych uwarunkowań pacjenta.

Prącie pogrążone - kiedy warto zgłosić się na konsultację?

Konsultację urologiczną lub andrologiczną warto rozważyć, jeśli:

• Twój penis wydaje się „schowany” pomimo prawidłowego rozwoju,
• zaobserwowałeś u siebie trudności w oddawaniu moczu,
• czujesz, że podczas erekcji pojawia się dyskomfort,
• problem wpływa na Twoje życie seksualne lub samopoczucie psychiczne.

Wczesna diagnostyka pozwala uniknąć niepotrzebnych frustracji i nieskutecznych metod „z internetu”.

Jeśli podejrzewasz u siebie pojawienia się tzw. prącia pogrążonego, zgłoś się na konsultację urologiczno-andrologiczną, podczas której, specjalista oceni przyczynę problemu i zaproponuje Ci odpowiednie postępowanie medyczne.

Pamiętaj, że Twój problem nie jest jednostkowy i nie masz powodów, żeby się go wstydzić w gabinecie urologa-androloga.