Leczenie zaburzeń dysmorficznych dotyczących prącia
Zaburzenie dysmorficzne dotyczące prącia – kiedy wygląd penisa staje się źródłem cierpienia
Czym jest zaburzenie dysmorficzne dotyczące prącia?
Zaburzenie dysmorficzne dotyczące prącia to specyficzna forma zaburzenia z kręgu cielesnych zaburzeń dysmorficznych (Body Dysmorphic Disorder, BDD), w której mężczyzna odczuwa silną, uporczywą i często irracjonalną niechęć lub wstyd wobec wyglądu swojego penisa — najczęściej w odniesieniu do jego długości lub grubości — mimo że wymiary penisa mieszczą się w normie anatomicznej.
Objawy tego zaburzenia pojawiają się zazwyczaj w okresie dojrzewania lub wczesnej dorosłości. W tym okresie zazwyczaj pojawia się krytyka rozmiaru własnego penisa.
To zaburzenie nie jest tylko i wyłącznie „kompleksem” — to poważne cierpienie psychiczne, które może prowadzić do unikania relacji intymnych, poczucia izolacji, a nawet depresji i myśli samobójczych.
Zaburzenie dysmorficzne dotyczące prącia to nie to samo co mikropenis!
Zaburzenie dysmorficzne dotyczące prącia należy odróżnić od mikropenisa, czyli wady rozwojowej polegającej na nieprawidłowo małym rozmiarze prącia (zwykle poniżej 7 cm w stanie wzwodu u dorosłego), często związanej z niedoborem androgenów (testosteronu) w okresie płodowym, prowadzącej do zaburzeń hormonalnych lub genetycznych.
Mikropenis jest na ogół diagnozowany przez lekarza we wczesnym dzieciństwie. W wieku dojrzałym, taką diagnozę może postawić lub wykluczyć specjalista z zakresu urologii i andrologii, czy dziedzin dotyczących stricte męskich genitaliów.
Jeśli chcesz rozumieć czym jest mikropenis - obejrzyj nasze video, w którym nasz specjalista - dr n.med. Michał Skrzypczyk - bardzo dokładnie wyjaśnia ten temat.
Jakie są czynniki zwiększające ryzyko powstania zaburzeń dysmorficznych dotyczących penisa?
Istnieje bardzo niewiele badań na temat, ale te, które są dostępne pochodzą z serii badań opublikowanych przez King's College w Londynie.
Istnieje również kilka badań, które oddzielnie analizują cechy mężczyzn z zaburzeniem dysmorficznym dotyczącym penisa w porównaniu z innymi, a także czynniki, które mogą przyczyniać się do jego powstania, funkcjonowanie i zachowania seksualne oraz związek między postrzeganym a rzeczywistym rozmiarem penisa.
Z badań tych wynika między innymi, że:
- mężczyźni cierpiący na to zaburzenie, częściej martwią się rozmiarem penisa (zarówno w stanie wiotkim, jak i wzwodzie) oraz wyglądem jąder, niż mężczyźni cierpiący na zaburzenia lękowe związane z małym penisem i mężczyźni bez żadnych obaw dotyczących penisa;
- do rozwoju zaburzenia dysmorficznego dotyczącego penisa mogą przyczyniać się: emocjonalne i fizyczne zaniedbanie oraz znęcanie się w dzieciństwie;
- mniejszy – niż średnia - rozmiar penisa, starszy wiek, wyższy wskaźnik masy ciała i doświadczenia psychicznego gnębienia/dokuczania w wieku nastoletnim mogą również przyczyniać się do rozwoju zaburzeń dysmorficznych dotyczących prącia;
- mężczyźni cierpiący na zaburzenie dysmorficzne prącia częściej doświadczają zaburzeń erekcji i orgazmu, a także mniejszej satysfakcji seksualnej;
- mężczyźni z tym zaburzeniem, częściej podejmują próby zmiany rozmiaru penisa stosując metody samodzielnie (urządzenie próżniowe, ekstendery prącia) albo decydując się na zabiegi z zakresu medycyny estetycznej lub/oraz chirurgii plastycznej.
Jakie są objawy zaburzenia dysmorficznego dotyczącego penisa?
Mężczyźni cierpiący na to zaburzenie, nie tylko nieustannie porównują swoje ciało z innymi, ale często unikają sytuacji, w których ich ciało mogłoby być widoczne – jak przebieralnie, relacje seksualne czy nawet … wizyty lekarskie.
Typowe objawy tego zaburzenia obejmują:
- kompulsywne oglądanie, dotykanie prącia, oglądanie genitaliów w lustrze, przycinanie włosów łonowych, wkładanie czegoś do spodni w celu uniesienia penisa/jąder;
- pomiary prącia i porównywanie wyników z „idealnymi” wartościami;
- obsesyjne poszukiwanie sposobów powiększenia penisa;
- unikanie kontaktów seksualnych, obawy przed oceną partnerki lub partnera.
W badaniach wykazano, że mężczyźni z zaburzeniami dysmorficznymi dotyczącymi penisa mają znacznie niższą samoocenę, mniejsze poczucie jakości życia i większe objawy depresyjne niż osoby bez tego zaburzenia.
Skutki zaburzenia dla zdrowia psychicznego i relacji
Zaburzenie może silnie wpływać na relacje partnerskie i życie seksualne. Badania wykazały, że mężczyźni z zaburzeniem dysmorficznym dotyczącym prącia częściej cierpią na zaburzenia erekcji, mają mniejszą satysfakcję z życia seksualnego, mimo że ich libido pozostaje nienaruszone.
Często pojawia się też wycofanie społeczne, nieufność wobec partnera/ki oraz poczucie wstydu, które może prowadzić do unikania bliskości i izolacji emocjonalnej.
Zaburzenie wpływa również na samoocenę, powodując chroniczne poczucie „bycia gorszym” i – często irracjonalny lęk przed oceną – zarówno w relacjach intymnych, jak i … zawodowych.
Skąd bierze się zaburzenie dysmorficzne dotyczące prącia?
Naukowcy wskazują, że przyczyny jego występowania tego są złożone — obejmują czynniki biologiczne, psychologiczne, jak i środowiskowe.
Ważną rolę w pojawieniu się zaburzenia odgrywa:
- trauma emocjonalna i doświadczenie drwin w dzieciństwie (np. wyśmiewanie wyglądu ciała w szatni – często w ramach zaczepek, dokuczania, czy gnębienia ze strony otoczenia),
- presja kulturowa i ekspozycja na nierealistyczne wzorce męskości w mediach i pornografii,
- niska samoocena oraz skłonność do perfekcjonizmu i porównań,
- zaburzenia poznawcze – zniekształcone postrzeganie własnego ciała i koncentracja na wyolbrzymionych wadach.
Jak przebiega leczenie?
Skuteczne leczenie zaburzenia dysmorficznego dotyczącego prącia wymaga współpracy zespołu specjalistów — urologa-androloga i psychologa/seksuologa, a w niektórych przypadkach - psychiatry i/lub psychoterapeuty.
Celem leczenia jest modyfikacja negatywnych przekonań pacjenta o własnym ciele, nauka realistycznego postrzegania siebie oraz redukcja zachowań unikowych.
Element seksuologiczny terapii ma na celu wsparcie pacjenta w odbudowaniu zdrowej relacji ze swoim ciałem i seksualnością oraz poprawienie komunikacji w relacjach intymnych.
Powiększanie prącia i operacje plastyczne, czyli błędna droga pacjenta z zaburzeniem dysmorficznym dotyczącym penisa
Osoby zmagające się z tym zaburzeniem, często nieświadomie poszukują rozwiązania swoich problemów w zabiegach z medycyny estetycznej (np. poprzez ostrzykiwanie prącia tłuszczem własnym lub kwasem hialuronowym), bądź w chirurgii plastycznej (np. wszczepianie nakładki pogrubiającej penisa pod skórę prącia, które – jako klinika – zdecydowanie odradzamy).
Niektórzy mężczyźni używają pomp próżniowych lub urządzeń rozciągających (tzw. ekstendery penisa), aby wydłużyć prącie, a jeszcze inni angażują się w praktyki typu „zrób to sam”, takie jak jelqing, czyli technika masażu mająca na celu wydłużenie lub poprawę kształtu penisa w stanie wzwodu.
Niekiedy może to prowadzić do poważnych trudności finansowych, ponieważ osoby z zaburzeniem dysmorficznym dotyczącym penisa zazwyczaj NIE poprzestają na jednej procedurze i powtarzają wybrane zabiegi lub decydują się na coraz bardziej inwazyjne procedury chirurgiczne.
To z kolei znacząco zwiększa ryzyko niepożądanych reakcji oraz powikłań po tych procedurach, które zostały wykonane na prawidłowym anatomicznie organie (np. prąciu). Warto podkreślić – większość zabiegów wykonywanych u pacjentów z tym zaburzeniem jest wykonywana na zdrowych i prawidłowych anatomicznie penisach.
Pacjent z zaburzeniem dysmorficznym dotyczącym penisa znajduje się w tzw. „błędnym kole”, ponieważ poddaje się rozwiązaniom nieadekwatnym do swojego problemu, a z drugiej strony, zaburzenie – samo w sobie - powoduje, że niezależnie od ilości, czy rodzajów zabiegów estetycznych/plastycznych – ich efekty będą dla pacjenta niesatysfakcjonujące, co będzie go kierować do poszukiwania i znajdowania kolejnych „cudownych” procedur.
Ważne jest, aby pamiętać, że głównym problemem u pacjentów z zaburzeniem dysmorficznym dotyczącym penisa jest własne postrzeganie jego wyglądu, a nie sam wygląd.
W związku z tym, właściwe interwencje powinny koncentrować się na leczeniu psycho-seksuologicznym i nauce realistycznego postrzegania własnego wyglądu w sposób, który nie prowadzi do samookaleczenia ani urazów.
U pacjentów z zaburzeniem dysmorficznym dotyczącym prącia należy unikać jakichkolwiek operacji i innych zabiegów kosmetycznych / z zakresu medycyny (urologii) estetycznej jako niewłaściwych, kontrproduktywnych oraz zwiększających ryzyko wystąpienia powikłań zdrowotnych.
Masz problem z wyglądem i wielkością swojego penisa? – oto dlaczego warto zgłosić się do specjalisty…
Wielu mężczyzn nie jest świadomych, że sposób postrzegania własnego ciała, a w szczególności prącia może być zaburzeniem psychicznym, a nie zwykłym kompleksem.
Przez to są - na ogół - nieświadomi jego istnienia i zmienia się to dopiero wówczas, kiedy zostaną uświadomieni przez innego specjalistę (często urologa-androloga), bądź też osobę z najbliższego otoczenia, która zauważa zmiany w zachowaniu, bądź wycofywanie się z relacji intymnych.
Jest również część mężczyzn, którzy cierpią w milczeniu - przekonani, że ich obawy są „niewarte uwagi” lub czujący paraliżujący stres i strach przed udaniem się do specjalisty po pomoc .
Tymczasem zaburzenie dysmorficzne dotyczące prącia jest rozpoznawalne i możliwe do leczenia – pod warunkiem odpowiedniego wsparcia specjalisty z zakresu psycho-seksuologii.
Konsultacja psychologiczna lub seksuologiczna nie tylko pomaga zrozumieć źródło problemu, ale także przywraca pewność siebie, poprawia jakość życia seksualnego i emocjonalnego
Zaburzenie dysmorficzne dotyczące penisa dotyka coraz większej liczby mężczyzn w kulturze, gdzie presja wyglądu i porównań jest ogromna.
Kluczem do poprawy jest świadomość, akceptacja i profesjonalna pomoc.
W naszej klinice oferujemy specjalistyczne konsultacje psychologiczne, seksuologiczne i andrologiczne/urologiczne, które pomagają mężczyznom odzyskać równowagę psychiczną, pewność siebie i satysfakcję z życia intymnego.