Gdy penis zaczyna być krzywy, czyli o chorobie Peyronie – jak ją rozpoznać i skutecznie leczyć?

Nabyte skrzywienie prącia to problem, który coraz częściej dotyka dorosłych mężczyzn w różnym momencie ich życia.

Tymczasem nagłe lub postępujące skrzywienie prącia, szczególnie jeśli towarzyszy mu ból w czasie erekcji lub wyczuwalne zgrubienie pod skórą (tzw. płytka / blaszka Peyronie) jest pierwszym objawem choroby Peyronie – czyli stanu, który wymaga szybkiej konsultacji andrologicznej / urologicznej.

Choroba może przebiegać bardzo szybko lub powolnie, a tzw. płytka Peyronie może tworzyć się w jednym (najczęściej) lub kilku miejscach błony białawej prącia (rzadziej spotykane przypadki).

Zaniedbanie tego problemu prowadzi nie tylko do deformacji penisa, ale też do bólu w czasie erekcji lub współżycia, zaburzeń erekcji i obniżenia jakości życia seksualnego.

Czym jest choroba Peyronie?

Choroba Peyronie to schorzenie tkanki łącznej prącia, w którym dochodzi do tworzenia się blizny włóknistej (tzw. płytki) w osłonce białawej ciał jamistych penisa.

Ta tkanka, która powinna być elastyczna i rozciągliwa, a na skutek choroby Peyroniego traci swoją sprężystość i staje się twarda (efekt zwłóknienia i skostnienia).

W wyniku tego, podczas erekcji jedna strona prącia (z blaszką Peyronie) rozciąga się mniej niż druga (prawidłowa, bez zwłóknienia), powodując skrzywienie, skrócenie lub deformację prącia.

Etap choroby Peyronie widzimy najdokładniej na podstawie zdjęć prącia w czasie maksymalnej erekcji – to tylko wtedy widać jak duże jest skrzywienie / deformacja oraz w którym kierunku przebiega.

Lekarze, którzy rzadko mają do czynienia z chorobą Peyronie zlecają niekiedy dodatkowe USG lub nawet rezonans magnetyczny (MRI) prącia, co – w przypadku tej choroby – jest nadmiarową i zupełnie niepotrzebną diagnostyką.

Po tych badaniach nadal nie mamy prawidłowego obrazu faktycznego kształtu i kąta skrzywienia, a samo zwłóknienie / blaszka Peyronie może być w różnym stopniu widoczna w USG lub rezonansie, co także nie oddaje rzeczywistego obszaru objętego chorobą.

Odnośnie objawów choroby Peyronie, warto też pamiętać, że u niektórych pacjentów pojawia się też ból podczas wzwodu, a z czasem może dojść do zaburzeń erekcji z powodu osłabienia mechanizmu naczyniowego lub stresu związanego z dyskomfortem w czasie erekcji lub wstydem na tle skrzywionego prącia. Objaw ten, czyli zaburzenia wzwodu może, ale nie musi towarzyszyć postępującej choroby Peyronie.

Szacuje się, że choroba Peyronie’go dotyczy od 3 do 9% mężczyzn, choć wielu specjalistów uważa, że faktyczna liczba jest znacznie większa — wielu mężczyzn wstydzi się zgłosić z takim problemem do lekarza.

Na bazie naszego doświadczenia klinicznego, obecnie obserwujemy znaczący wzrost pacjentów u których pojawiło się nabyte skrzywienie prącia (choroba Peyronie).

Skąd bierze się choroba Peyronie'go?

Etiologia choroby nie jest do końca poznana, ale większość badań wskazuje, że choroba Peyronie ma głównie charakter immunologiczny, pourazowy i zapalny.

Najczęściej rozwija się w wyniku mikrourazów prącia – drobnych pęknięć włókien osłonki białawej, które mogą powstawać podczas stosunku, masturbacji lub urazu mechanicznego.

U zdrowego mężczyzny takie mikrourazy goją się bez śladu.

Jednak u osób predysponowanych proces ten wymyka się spod kontroli - zamiast elastycznej tkanki powstaje nadmierna blizna włóknista z nieprawidłowym odkładaniem się kolagenu.

Wśród czynników ryzyka wymienia się:

• urazy prącia (szczególnie podczas współżycia),
• choroby tkanki łącznej (np. przykurcz Dupuytrena),
• cukrzycę i nadciśnienie,
• palenie tytoniu i stres oksydacyjny,
• terapie farmakologiczne (np. beta-blokery, iniekcje dojamiste – np. zastrzyki z alprostadilu wspomagające erekcję),
• czynniki genetyczne.

Z badań wynika, że u mężczyzn z cukrzycą ryzyko rozwoju choroby Peyroniego jest nawet dwukrotnie wyższe, co tłumaczy się gorszym ukrwieniem i zwiększoną podatnością tkanek na mikrourazy.

Objawy nabytego skrzywienia prącia – kiedy i co powinno Cię zaniepokoić?

Choroba Peyroniego rozwija się zwykle etapami:

1. Faza ostra (zapalna) – trwa od kilku tygodni do 12-24 miesięcy.
   W tym okresie pojawia się najczęściej ból podczas erekcji, wyczuwalne zgrubienie (płytka) oraz narastające skrzywienie i skrócenie prącia.
2. Faza przewlekła (stabilna) – ból zwykle ustępuje, ale deformacja się utrwala.
   Skrzywienie może być na tyle duże, że utrudnia lub uniemożliwia współżycie.

Jeśli w trakcie erekcji zauważasz:

• skrzywienie prącia,
• twardy guzek lub płytkę pod skórą,
• ból przy wzwodzie,
• problemy ze wzwodem lub skrócenie prącia

- to wyraźny sygnał, że trzeba jak najszybciej udać się do urologa lub androloga, który ma doświadczenie w diagnostyce i leczeniu choroby Peyronie lub przekieruje Cię do innego specjalisty z takim doświadczeniem.

Diagnostyka choroby Peyroniego

Prawidłowa diagnoza choroby Peyroniego opiera się na dokładnym badaniu fizykalnym w połączeniu z oceną kąta i kierunku skrzywienia na podstawie zdjęć penisa w maksymalnej możliwej erekcji (4 ujęcia – z prawej i lewej strony, z góry i z przodu).

Tzw. płytka Peyronie’go może być również zauważona w trakcie poglądowego badania USG prącia (w zwiotczeniu). Wówczas konieczne jest zgłoszenie się do doświadczonego specjalisty androloga - urologa na badanie fizykalne, a także wykonanie wcześniej 4 zdjęć penisa w stanie maksymalnego wzwodu.

Podczas wizyty lekarz:

• oceni obecność i lokalizację płytki; oraz
• potwierdzi kierunek i stopień skrzywienia (dzięki zdjęciom prącia w stanie erekcji wykonanym przez pacjenta w domu).

To bardzo ważne, ponieważ od różnicowania płytki miękkiej (w fazie zapalnej) od zwapniałej (w fazie stabilnej) zależy dobór prawidłowej metody leczenia.

Najczęstsze błędy diagnostyczne, które słyszą Pacjenci zgłaszający się z chorobą Peyronie:

• bagatelizowanie pierwszych objawów („to nic groźnego, samo przejdzie – proszę czekać”),
• mylenie nabytego skrzywienia prącia (choroby Peyronie) z wrodzonym skrzywieniem prącia,
• zbyt wczesne proponowanie operacji w fazie ostrej (w fazie aktywnej choroby nie przeprowadza się żadnych interwencji chirurgicznych!)

Wiele błędów wynika z braku doświadczenia lekarza w pracy z tym schorzeniem — choroba Peyroniego wymaga specjalistycznej wiedzy z pogranicza urologii i andrologii, a przede wszystkim wieloletniego doświadczenia klinicznego w leczeniu choroby Peyronie metodami zachowawczymi.

Terapia nieinwazyjna wymaga minimum 6-12 miesięcznego leczenia nieinwazyjnego, które można podjąć już w fazie aktywnej choroby i ją w ponad 95% szans - zatrzymać.

Serie 4-6 zabiegów mogą mieć działanie redukujące objawy bólowe, ale nie są wystarczające do skutecznej korekty skrzywienia przywracającej pełną funkcjonalność prącia.

Leczenie choroby Peyroniego

Wczesne rozpoznanie i aktywne działanie daje największe szanse na zatrzymanie procesu włóknienia i uniknięcie operacji. Leczenie nabytego skrzywienia prącia, czyli choroby Peyronie dzielimy na 2 rodzaje:

Leczenie zachowawcze (nieinwazyjne)

Tego rodzaju leczenie, stosujemy w fazie ostrej (zapalnej / aktywnej) lub fazie przewlekłej (stabilnej)

Celem terapii jest zatrzymanie procesu zapalnego i ograniczenie tworzenia blizny.
W fazie tej stosuje się m.in.:

• terapię falą uderzeniową (ESWT) – zmiękcza zwłóknienie,
• stosowanie ekstendera – rozciąga zwłókniałą tkankę (fala uderzeniowa + ekstender prącia powodują uelastycznienie tzw. płytki Peyronie’go)
• opcjonalnie – stosowanie medycznej pompy próżniowej (korekta skrzywienia ze współistniejącym przewężeniem typu klepsydrowego lub zawiasowego);
• opcjonalnie – wspomagająco zastrzyki z kolagenazy

Leczenie chirurgiczne

Gdy skrzywienie się utrwali, a płytka przestanie rosnąć – często stosuje się leczenie chirurgiczne.

Wybór metody zależy zazwyczaj od stopnia skrzywienia i obecności zaburzeń erekcji:

• przy niewielkich deformacjach – metody plikacji, np. procedura Nesbita (skrócenie dłuższej / wypukłej strony prącia),
• przy większych skrzywieniach – metody elongacji, np. plastyka z użyciem przeszczepu / graftu (wydłużenie krótszej / wklęsłej strony prącia),
• u pacjentów z towarzyszącymi znacznymi zaburzenia erekcji – korekta skrzywienia oraz jednoczasowe wszczepienie implantu ciał jamistych prącia.

Ważne!

• faza stabilna choroby nie wyklucza podjęcia próby leczenia zachowawczego (wszystko zależy od oceny skrzywienia przez lekarza i indywidualnej decyzji pacjenta);
• leczenia chirurgicznego NIGDY nie wykonujemy w fazie aktywnej choroby (z dużym prawdopodobieństwem – skrzywienie powróci lub dojdzie do skrzywienia w drugą stronę);
• leczenie chirurgiczne jest możliwe w fazie stabilnej choroby, jeśli: (i) terapia zachowawcza nie przynosi efektów w okresie 9 – 12 miesięcy; (ii) pacjent nie chce podjąć się zachowawczej terapii ze względu na czas jej trwania i konieczność dostosowania się do jej wymogów; (iii) u pacjenta nasilają się zaburzenia erekcji, które uniemożliwiają satysfakcjonującą aktywność seksualną.

Pamiętaj, że w chorobie Peyronie nie stosuje się również żadnej doustnej farmakologii ani iniekcji dopłytkowych (z wyjątkiem kolagenazy i interferonu) – aktualne wytyczne związane z leczeniem tej choroby mówią wprost o bezskuteczności leków, które były rekomendowane kilkanaście lat temu, kiedy starano się weryfikować farmakologiczne metody do leczenia choroby Peyronie.

Dzisiaj wiemy, że żadne leki nie są w stanie cofnąć zwłóknienia tkanek ciał jamistych prącia.

Kiedy i jak szybko reagować?

Najlepszym momentem na interwencję jest faza ostra (aktywna), kiedy proces zapalny dopiero się rozwija.

Jeśli zauważysz u siebie skrzywienie lub stwardnienie w prąciu — nie czekaj. Zgłoś się do urologa-androloga w ciągu kilku dni/tygodni, zanim zmiana się utrwali.

I nigdy nie słuchaj zalecenia w stylu „trzeba poczekać, obserwować”. Choroba Peyronie nie cofnie się, a na pewno może się pogłębiać.

Każdy miesiąc zwłoki zwiększa ryzyko nasilania włóknienia i utrwalenia deformacji, którą nie zawsze da się odwrócić leczeniem zachowawczym.

Co możesz zrobić sam?

• unikaj urazów prącia i zbyt gwałtownych stosunków;
• nie stosuj samodzielnie „ćwiczeń prostujących” – mogą pogorszyć stan;
• nie wierz w „domowe metody”, czy suplementy – nie ma dowodów na ich skuteczność;
• w razie bólu lub niepokoju nie zwlekaj z wizytą – im szybciej zareagujesz, tym większe szanse na zachowanie pełnej funkcji seksualnej

Choroba Peyronie'go to schorzenie, które można skutecznie leczyć – pod warunkiem, że zostanie wcześnie rozpoznane

Nie warto czekać, aż skrzywienie się utrwali.

Szybka konsultacja urologiczna, badanie fizykalne, ocena stopnia skrzywienia i właściwe leczenie zachowawcze pozwalają uniknąć operacji i przywracają komfort życia intymnego.

W klinice MENVITA prowadzimy kompleksową diagnostykę i terapię choroby Peyroniego – od fazy zapalnej po leczenie operacyjne.

Jeśli zauważyłeś u siebie objawy skrzywienia prącia lub zmagasz się z szybką progresją tej choroby, skontaktuj się niezwłocznie z naszą rejestracją medyczną i umów na wizytę do odpowiedniego specjalisty.

Więcej o chorobie Peyroniego, diagnostyce i sposobie leczenia dowiesz  się tutaj: CHIRURGICZNA KOREKTA SKRZYWIENIA PRĄCIA oraz tutaj: LECZENIE CHOROBY PEYRONIE Z WYKORZYSTANIEM FALI UDERZENIOWEJ (ESWT)