Immunologiczne aspekty niepłodności

Niepłodność immunologiczna — diagnostyka i konsultacja

Niepłodność może mieć wiele przyczyn. Czasem są one związane z zaburzeniami owulacji, niedrożnością jajowodów, endometriozą, czynnikiem męskim, nieprawidłowościami hormonalnymi lub genetycznymi. U części par - mimo szerokiej diagnostyki - nie udaje się jednak wskazać jednej konkretnej przyczyny.

W takich sytuacjach pacjenci często zaczynają szukać odpowiedzi w immunologii rozrodu, czyli dziedzinie, w ramach której sprawdzamy możliwy wpływ układu odpornościowego na zapłodnienie, implantację zarodka i wczesny rozwój ciąży.

Czy istnieje „niepłodność immunologiczna”?

Określenie „niepłodność immunologiczna” jest często używane przez pacjentów, ale w praktyce medycznej wymaga ostrożności. Nie każdy nieprawidłowy wynik badania odpornościowego oznacza, że to właśnie on jest przyczyną problemu. Tak samo, jak nie każde badanie ma też potwierdzoną wartość diagnostyczną.

Dlatego w naszej klinice koncentrujemy się nie na etykiecie, ale na pytaniu: czy u danej pary istnieją przesłanki, że zaburzenia immunologiczne mogą mieć znaczenie kliniczne?

Co może mieć znaczenie?

W zależności od sytuacji Pacjenta/-ki, specjalista (immunolog kliniczny / immunolog rozrodu) może analizować między innymi:

• choroby autoimmunologiczne,
• zespół antyfosfolipidowy,
• przewlekły stan zapalny,
• wybrane przeciwciała,
• historię poronień,
• przebieg wcześniejszych ciąż,
• niepowodzenia procedur wspomaganego rozrodu,
• wyniki badań partnera, w tym parametry nasienia i ewentualną fragmentację DNA plemników.

ASRM (ang. American Society for Reproductive Medicine) wskazuje, że standardowe parametry nasienia nie zawsze przewidują ryzyko poronień, natomiast podwyższona fragmentacja DNA plemników może być związana z większym ryzykiem strat ciąż i może być rozważana w określonych sytuacjach klinicznych.

Dlaczego nie warto zaczynać od przypadkowych badań?

Immunologia rozrodu jest dziedziną złożoną - część badań bywa trudna do interpretacji, a wyniki mogą zależeć od momentu cyklu menstruacyjnego, infekcji, chorób współistniejących, przyjmowanych leków lub metod laboratoryjnych.

Z tego powodu najlepszym pierwszym krokiem jest konsultacja z immunologiem klinicznym / rozrodu, a nie samodzielne wykonywanie szerokich paneli badań, które często oferują duże sieci laboratoriów.

To lekarz pomaga zdecydować, które badania są rzeczywiście potrzebne, kiedy należy je zrobić (np. w konkretnym przedziale cyklu) i jak należy - całościowo -  interpretować ich wyniki.

Skonsultuj swoją historię leczenia i sprawdź, czy diagnostyka immunologiczna może być uzasadnionym elementem dalszego postępowania.